Wiśnia

Wiśnia (Cerasus sp.). W doborze zadrzewieniowym uwzględniono 2 gatunki: w. kwaśną (C. acida Dum.), w postaci niskich drzew lub krzewów, i w. wonną (C. mahaleb Miller), która może osiągnąć wysokość nawet kilkunastu metrów. Pierwszy z nich rośnie dziko w Polsce dość pospolicie na ograniczonym obszarze — pod Lublinem, Białymstokiem i Warszawą, w innych okolicach występuje rzadziej. Wiśnia wonna, czyli antypka, pochodzi z południowej Europy, ale równie dobrze jak poprzednia znosi nasze warunki klimatyczne, tak że można ją uprawiać na obszarze całego kraju. Wiśnie obu wymienionych gatunków są światłożądne, znoszą tylko nieznaczne ocienienie. Nie mają niemal żadnych wymagań glebowych, nieodpowiednie dla nich są tylko gleby bagienne, podmokłe lub nadmiernie kwaśne. Nadają się zwłaszcza do zadrzewień przyzagrodowych i śródpolnych — grupowych i pojedynczych. Rozmnaża się je z nasion. Owoce wiśni kwaśnej są przydatne jako surowiec na moszcze (służą zwłaszcza jako domieszka barwiąca do innych moszczów) i syropy. Owoce antypki są mniej cenione. Według założeń wyjściowych, udział roślin bwocodajnych w zadrzewieniach miał wynosić 4,9%, czyli 4900 tys. sztuk, a w zakrzewieniach aż 59%, czyli 35 400 tys. sztuk. W sprawozdaniach ogólnokrajowych z wykonania akcji nie wymieniono poszczególnych drzew i krzewów. Wiadomo natomiast, że cała akcja została przeprowadzona ze znacznymi nadwyżkami. W ubiegłym dziesięcioleciu posadzono łącznie 120,3 min drzew i aż 145,5 min krzewów. Postanowiono też jednorazową akcję przekształcić w działanie ciągłe. Projekt planu na okres 5-letni (1971—1975) przewiduje wysadzenie 55 min drzew i 60 min krzewów.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj informacje ze świata i rożne ciekawostki z przeróżnych dziedzin wiedzy. Jestem nauczycielem z zawodu i wiem jak ważna dla człowieka jest wiedza i rozwój. Jeśli podoba Ci się formuła moich wpisów to zapraszam do śledzenia strony na bieżąco!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej: